تباشير حالت كتابت نبشته‌ام « 1 » ، اما « 2 » بازين همه بيشتر « 3 » شرايط ايالت را مستوعب « 4 » است و فوايد متفرق را مستجمع . و هى هذه . ( منشور ولايت جند « 5 » ) چون ايزد جلت قدرته و علت كلمته بكمال قدرت و مشيت و وفور ( موهبت و عطيت « 6 » ) خويش ابواب خزانهء تؤتى الملك من تشاء « 7 » بر ما گشاده است ، و براى امر طاعتدارى و نفاذ فرمانبردارى ما در ميان جمله عالميان و كافهء آدميان نداى و اولى « 8 » الامر منكم در داده « 9 » ، و مقاليد تقلد ملك جهاندارى « 10 » و زمام تصرف كار جهانيان بفرط عنايت و حسن رعايت ما سپرده ، و منصب ما بدرجهء نسبت ظل اللّه برده ، بموجب « 11 » اين مقدمات و مقتضى اين كلمات در ذمت عقل ما لازم است كه خويشتن را ملازم درگاه حمد ايزدى داريم ، و نقش الشفقة على خلق الله « 12 » بر صحيفهء « 13 » دل و صفحهء « 14 » خاطر بنگاريم « 15 » ، و براى « 16 » استدامت استقامت مملكت خويش و استبقاء عطا و موهبت بارى تعالى - بر قضيت الشكر قيد النعمه - در وظايف شكر و سپاس ( هيچ‌گونه « 17 » ) قصور و احتباس « 18 » جايز نداريم ، و هيچ دقيقه از دقايق انتظام امور عالم و التيام مصالح بنى آدم مهمل نگذاريم ، و بر محافظت شرايط حفظ بلاد و عباد و مراقبت حدود صلاح و فساد توفّر « 19 » نماييم ، و در ترفيه حال و تطيب « 20 » بال خلايق بيفزاييم ، و به هيچ « 21 » وقت از ترشيح « 22 » نهال معدلت و تفتيح راه مرحمت فارغ نباشيم ، و هر شهرى را ( در ارجاء و انحاء « 23 » ) گيتى و هر طرفى را از اطراف و اكناف دنيا - كه بخطبه و سكهء ما مزّين است و ذات مبارك « 24 » رعايت مصالح آن رعايا را معين - بنايبى كه بانوار عقل و بصيرت خويش مهتدى باشد و بآثار عدل و مرحمت ما مقتدى -

--> ( 1 ) نوشته‌ام . ( 2 ) و اما . ( 3 ) سا . ( 4 ) مستوجب . ( 5 ) سا . ( 6 ) عطيت و موهبت . ( 7 ) ضا ، و تعزمن تشاء . ( 8 ) و اولوا . ( 9 ) در داده‌اند . ( 10 ) جهان . ( 11 ) بر موجب . ( 12 ) ضا ، و التعظيم لامره . ( 13 ) صفحهء . ( 14 ) و صحيفهء . ( 15 ) نگاريم . ( 16 ) براى . ( 17 ) هيچ . ( 18 ) ش ، توقف . ( 19 ) ش ، بذل همت . ( 20 ) تطييب . ( 21 ) و هيچ . ( 22 ) ش ، پروردن . ( 23 ) در انحاء و ارجاء . ( 24 ) ضا ، ما .